1 Ocak 2012 Pazar

Soundtrack Analizi: 127 Hours


Geçtiğimiz yıl vizyona giren ve Akademi Ödülleri'nde 6 dalda aday olan 127 Hours filmi geçen yılın başarılı filmlerindendi. Trainspotting, 28 Days Later... ve en sonunda Slumdog Millionaire'le 8 dalda Oscar kazanan yönetmen Danny Boyle kuşkusuz ki dağcı Aron Ralston'ın gerçek hikayesini akıcı bir dille anlatmıştı. Elbette film kadar soundtrack albümüde başarılıydı. Ve albümün arkasındaki isim ise Hint müzisyen A. R. Rahman'ın ta kendisi. Başarılı müzisyen film boyunca Aron Rolston'la adeta aynı yolculuktaymış hissi verirken bir yandan onunla umutsuzluğa kapılıp bir yandan onunla kurtuluş için mücadele vermemizi sağlıyor.


Filme başlarken ilk olarak Free Blood'tan Never Hear Surf Music Again parçasıyla büyük bir enerji alıyoruz. Çok güzel hareketli bir parça.
Filmin ortalarına doğru hayal ile gerçekler arasında gidip gelirken ve umutsuzluğun verdiği rehavetle her şey adeta bir oyuna dönüşmekte. Bu süreçte Liberation parçası bizi bizden alan parçalardan.
Finale doğru Sigur Ros'un Festival parçası bize eşlik ediyor. Özellikle zor bir sürecin ardından bütün hissiyatıyla bizi etkiliyor. 
Filmin diğer bir başarılı müziği ise film için bestelenmiş ve Dido'nun seslendirdiği If I Rise parçası. Geçen sene hatta ''En İyi Özgün Şarkı'' kategorisinde yarışmıştı.
Genel olarak baktığımızda bütün parçalar özenle bestelenmiş. Ben sadece sevdiğim birkaç parçadan bahsettim. Soundtrack severler için rahatlıkla önerebileceğim bir albümdür. Keyifli dinlemeler.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder